شکر بر ولایت

الحمدلله…

و شکرهایی که گاهی فراموش‌مان می‌شود…

 شکر برPأَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي…O[1]،

و چه شهد ِشیرینی است این شکرانه که با هر نفس بر ما واجب می‌گردد…

 شکر، شادی و شعف بر نعمتی که مایة سعادت ابدی و فخر و مباهاتِ بی‌بدیل الهی بر ماست…

Pالْحَمْدُلِلَّهِ الَّذِی جَعَلَنَا مِنَ الْمُتَمَسِّکِینَ بِوِلاَیةِ أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ وَ الْأَئِمَّهِ عَلَیْهِمُ‌السَّلاَمُO. (عید غدیر1397)

[1] . سوره مائده، آیه 3.