شکر بر ولایت

الحمدلله…

و شکرهایی که گاهی فراموش‌مان می‌شود…

 شکر برPأَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي…O[1]،

و چه شهد ِشیرینی است این شکرانه که با هر نفس بر ما واجب می‌گردد…

 شکر، شادی و شعف بر نعمتی که مایة سعادت ابدی و فخر و مباهاتِ بی‌بدیل الهی بر ماست…

Pالْحَمْدُلِلَّهِ الَّذِی جَعَلَنَا مِنَ الْمُتَمَسِّکِینَ بِوِلاَیةِ أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ وَ الْأَئِمَّهِ عَلَیْهِمُ‌السَّلاَمُO. (عید غدیر1397)


[1] . سوره مائده، آیه 3.

عاشق علی، اسیر خدا                 

فرقی نمی‌کند!

آسمان، از همان‌جا آغاز می‌شود؛

که خودت را از خودت آزاد می‌کنی!

و اسیرِخدا می‌شوی!

PاسیرَاللهO[1]… همچون علیA ؛
که عشقِ علی تو را می‌رساند به اسیرالله نامیده شدن در آسمان‌ها!

اگر از خودت جدا شدی و از روز میلادِ مولود کعبه،

 در آسمان رجب پر کشیدی؛ پرواز و این جشنِ آشتی‌کنان با آسمان بهاری 1398 مبارکت باد.

 و امسال “پرواز”،  بهره و نصیب هر روزت باد

(میلاد امیرالمؤمنین، علیA ۱۳۹۸)


[1] . Pوَ مَنْ أَحَبَّ عَلِيّاً، سُمِّيَ فِي السَّمَاوَاتِ أَسِيرَاللَّهِ فِی الْأَرْضِ؛ هر كس علی را دوست بدارد، در آسمان‌ها، اسير خدا در زمین ناميده مى‌شودO. مجلسی، بحارالانوار، ج 65، ص124.

فاطمه، تکیه‌گاه دو عالم                                                                            

به نام نامی فاطمه، مفتخرم به زن بودن، که فاطمه؛ همسر، مادر و مدبّر دوازده نور است که،

فاطمه، تکیه‌گاه و پناهگاه مردترین مردان عالم است از عهد خویش تا زمان ما و تا زمان باقی است،

فاطمه، امّ‌ابیها، مادرِ پدر مهربانی‌ها و مادر رحمت للعالمین است …

به نام نامی دختر فاطمه، زینبB، مقتدرم که اقتدارش، شقی‌ترین و بی‌رحم‌ترین ظالمانه دوران را به حقارت و ذلت کشانید …

که اقتدار و استحکام زینب، رمز ماندگاری عاشورا شد تا عاشورا را برساند به ما… تا عاشورا را برساند به ما

ای حضرت باران،باران خودِ تویی

?باران رحمت رضوی،

باران مهر رضا،

باران عشق و وفا،

باران عشق و جنون،

باران نور و صفا،

باران و باران و باران،

یا امام رئوف!

کاش در هوای دلتنگی و دلدادگیت،

نه تنها بارانی؛ بلکه باران باشم!

در دفتر زندگی، سرمشق باران رحمت تو را تمرین کنم.

با تو آواز باران بخوانم.

تا خودِ باران باشم…

بی‌دریغ، مهر ببارم و ببخشم و ببخشایم…

گویی،

 باران خودِ تویی،

سلام حضرت باران،

از بارانِ مهرت، باده مهر می‌خواهم، سرمستم کن!

سلام یا علی‌بن‌موسی الرضاA!

عاشورا، جریان انسان‌ساز

عاشورا معادل همة تاریخ است؛ همة دوران‌ها، همه عصرها….

عاشورا معادل همة تاریخ است؛ همة دوران‌ها، همه عصرها….

عاشورا جریان انسان‌سازی است؛
که عطش روح و جان عاشق را با زلالِ عشق ناب سیراب می‌کند.

مهمانی سلطان رئوف

مهمان علی‌بن‌موسی‌الرضا(ع)

حسین، عشق عالم‌گیر

عاشورا معادل همة تاریخ است؛ همة دوران‌ها، همه عصرها….

عاشورا جریان انسان‌سازی است؛

که عطش روح و جان عاشق را با زلالِ عشق ناب سیراب می‌کند

 قلب‌ها در شهود عاشورا، عاشق می‌شوند…

و عاشقانِ عشق در اربعین بهم می‌پیوندند…

و این عشق شعله‌ور می‌گردد تا آتش عشق عالم‌گیر شود….

قصة حسین‌بن‌علی، قصة انسان است[1]،

اگر کسی بخواهد خدا را زیارت کند، باید به عاشورا نگاه کند[2].


[1] . حائری شیرازی، عاشورای تمام نمای انسان، ص55.

[2] . عن جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ ع قَالَ مَنْ زَارَ الْحُسَیْنَ لَیْلَةَ النِّصْفِ مِنْ شَعْبَانَ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَ مَاتَأَخَّرَ وَ مَنْ زَارَهُ یَوْمَ عَرَفَةَ کَتَبَ اللَّهُ لَهُ أَلْفَ حَجَّةٍ مُتَقَبَّلَةٍ وَ أَلْفَ عُمْرَةٍ مَبْرُورَةٍ وَ مَنْ زَارَهُ یَوْمَ عَاشُورَاءَ فَکَأَنَّمَا زَارَ اللَّهَ فَوْقَ عَرْشِهِ؛ امام باقر (علیه‌السلام) کسی که در شب نیمه شعبان امام حسین (علیه‌السلام) را زیارت کند خداوند آن‌چه را که او از گناهان پیش فرستاده و آن‌چه می‌فرستد را می­آموزد (گناهان گذشته و آینده او) و هرکس او را در روز عاشورا زیارت کند، خداوند هزار حج مقبول و هزار عمره مبرور برایش می­نویسد، و هرکس او را در روز عاشورا زیارت کند، کانّه خداوند را در بالای عرش او زیارت کرده استO. حرّ عاملی، وسائل‌الشیعه، ج14، ص469.

هسته­ ی مرکزی عشق

حسین‌بن‌علی (ع) هسته­ ی مرکزی عشق است[1]

سِرّ خلقت، سِرّ عالم‌گیر عالِم…

سِرّ سِیر الی الله،

سِرِّ سِیر از رحمن به رحیم…

سِرّ نزول رحمت رحیّمیه…


[1] . امام صادق (ع) فرمودند: مَنْ أَرَادَ اللَّهُ بِهِ الْخَيْرَ قَذَفَ فِي قَلْبِهِ حُبَّ الْحُسَيْنِ وَ حُبَّ زِيَارَتِهِ….؛ هر کس که خدا خیرخواه او باشد، محبت امام حسین (علیه‌السلام) و شوق زیارتش را در دل او می‌اندازد. حرّ عاملی، وسائل الشیعه،ج14، ص496.