در امانِ خدا، بهترین منزلگه و امانگاه

اینجا

در امان خدا هستم!

اینجا امانگاه خداست!

و امانِ خدا چه خوب منزلگاهی است!

 در امان خدا رها شده‌ام!

در امان خدا، عجب جایی است!

عجب جایگاهی است!

عجب منزلگه قربی است!

نمی‌دانستم در امان خدا رها شدن؛ یعنی مسکن‌گزینی در بهترین منزلگاه!

و بنا شدن دژِ مستحکم خدا در خانة قلبم.

به در پناه خدا یعنی؛

می‌خواهم قلبم خانة خدا باشد،

و برای خدائی با آن همه عظمتش در قلبم خانه‌ای ساخته‌ام

و خدا در قلبم مسکن گزیده است[1].

جاودانه و ابدی!

و اینجا،

خانه­ی دلم،

همان در امان خدا،

Pمَهْبِطَ اَلْوَحْيِO شده است، Pمَعْدِنَ الرَّحْمَة[2]O!

همه قلبم همان پناه خدا شده است،

و  خودِ خدا صاحب خانه شده است!

میل و مِهرها با صاحب ِخانه­ی دلم تنظیم می‌گردد!

 و من، تلاش می‌کنم امانتدار امینی برای خانه­ی دلم باشم.

و مراقبم که خدا، یگانه سلطان قلبم باشد[3].

در امان خدا رها شدن؛

یعنی در ملکوت آسمان‌ها…تا خودِ خدا اوج گرفتن،

و پر زدن یعنی؛ بال و پرْ شکسته بر بال‌های فرشتگان مقرب سوار شدن و پر کشیدن تا خودِ خدا!

یعنی آزاد شدن از بند تعلقات و از این آزادی، به آزادگی رسیدن!

در پناه خدا!

در امان خدا!

---

[1] . امام صادقA: Pالْقَلْبُ‌ حَرَمُ‌‌اللَّهِ‌ فَلَاتُسْكِنْ حَرَمَ‌اللَّهِ غَيْرَاللَّه؛ قلب حرم خداست، در حرم خدا غير خدا را جاي مده‌O. مجلسی، بحارالانوار، ج 70، ص25.

[2] . فرازهای زیارت جامعة کبیره.

[3] . امام سجادA فرمودند: Pإلهي لو قَرَنْتَني بالأصْفادِ، و مَنَعْتَني سَيْبَكَ مِن بينِ الأشْهادِ… ما قَطَعْتُ رجائي مِنكَ، و لاصَرَفْتُ وَجْهَ تَأْميلي لِلعَفْوِ عنكَ و لاخَرجَ حُبُّكَ مِن قلبي؛ الهى! اگر مرا به بند كشى و بخشش خود را ميان همه از من دريغ دارى… اميدم را از تو بر نكنم و روى آرزويم را از گذشت تو برنگردانم و حبّ تو از دلم بيرون نرودO. مناجات ابوحمزه ثمالی.