دل بیقرار

نکند بی‌رحم شده‌ای؟! نعوذبالله از قلب مهربانِ تو دور باد!

 این خانه و قصرهای بهشتی همه و همه مبارکت باد!

 اما،

یادت باشد من در اینجا تنهای تنها،

 تاوان صاحب‌خانه شدنت و بلند پروازی‌هایت را در آسمان‌ها پس می‌دهم…

 و به‌جز با آسمان‌هایی بالاتر رضایتم جلب نمی‌شود!

در میان همة شلوغی‌ها و این همه ازدحام حرم، به لطف خادمین،

راه بسته‌ای را برایم به سمت تو گشوند…

 و نام دلبرِ دلربایت، لابه‌لای سیاهی این همه چادر چشم دلم را روشن کرد!

گویی دلبرجانم، جایگاه ویژه‌ای در کنار خودش برایم حفظ کرده بود و تا کنار خودش رهنمونم شد!

   (روز عرفه، حرم حضرت عبدالعظیم الحسنی، مزار سیدعبدالله)